แนวความคิดเริ่มต้นในการก่อตั้งบรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย ( บตท. ) ได้ถูกกำหนดไว้ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535 – 2539) ซึ่งวางแนวทางให้มีการพัฒนาตลาดการเงินการคลังและตลาดทุน ในด้านของการพัฒนาเครื่องมือและช่องทางการออมเงินระยะยาวในประเทศ โดยมีนโยบายในการส่งเสริมการพัฒนาระบบการแปลงสินทรัพย์ให้เป็นตราสารทางการเงิน หรือที่เรียกว่า Securitization รวมทั้งให้มีการพัฒนาระบบตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัยควบคู่กันไป

ต่อมา กระทรวงการคลัง โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในสมัยนั้นคือ นายธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ ได้มีคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการศึกษาและพัฒนาระบบตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัยขึ้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2536 ประกอบด้วยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านการเงิน และผู้แทนจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชนรวม 20 ท่าน เพื่อศึกษาถึงแนวทางการจัดตั้งระบบตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย คณะกรรมการดังกล่าวได้มีการศึกษาสรุปประเด็นสำคัญต่างๆ และนำเสนอกระทรวงการคลังอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2540 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบร่างพระราชกำหนดบรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย ตามที่กระทรวงการคลังเสนอ และได้มีการประกาศพระราชกำหนดนี้ลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2540

บตท. จึงถูกจัดตั้งขึ้นโดยพระราชกำหนดบรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย พ.ศ. 2540 ด้วยทุนประเดิมจากธนาคารแห่งประเทศไทย 1,000 ล้านบาท มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจประเภทสถาบันการเงินในสังกัดกระทรวงการคลัง โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการพัฒนาตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย ด้วยการนำหลักการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์มาใช้ เพื่อให้สามารถระดมทุนสำหรับการขยายสินเชื่อที่อยู่อาศัยให้ได้มากเพียงพอและสม่ำเสมอ และเป็นการขยายสินเชื่อที่อยู่อาศัยในวงกว้างขึ้น เพื่อมีส่วนช่วยแก้ไขปัญหาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของประเทศที่ประสบภาวะซบเซา

พ.ร.ก. นิติบุคคลเฉพาะกิจ (ไทย)
พ.ร.ก. นิติบุคคลเฉพาะกิจ (อังกฤษ)
พ.ร.ก. ตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย (ไทย)
พ.ร.ก. ตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย (อังกฤษ)